Ο Θανάσης Κακοσαίος έφυγε σήμερα σε ηλικία 89 ετών για το μεγάλο ταξίδι.
Σαν ο τελευταίος της γενιάς του, από τους κοντινούς τουλάχιστον, κλείνει ένα μεγάλο κύκλο με σημαντικές ευχάριστες και αξέχαστες αναμνήσεις, της παιδικής μας ηλικίας.
Η κηδεία του θα γίνει το Σάββαττο, 5 Οκτωβρίου και ώρα 12:00 στην Κορώνεια.
Έφυγε ένας ακόμη που έζησε στη δύσκολη εποχή των δεκαετιών του ΄50 και του ΄60. Τότε που το χωριό έσφυζε από ζωή και ας μην είχε ηλεκτρικό ρεύμα και μόλις σκοτίνιαζε όλοι χρησιμοποιούσαν φακό χειρός, για την επιστροφή στο σπίτι. Τότε που στο χωριό υπήρχε ένα χειροκίνητο τηλέφωνο στο καφενείο της πλατείας και οι συνδιαλέξεις γίνονταν με προειδοποίηση και αναμονή. Τότε που ο ερχομός του ταχυδρόμου συγκέντρωνε πλήθος συγχωριανών, που περίμεναν με λαχτάρα τα νέα των δικών τους, που ήσαν μακρυά τους. Τότε που υπήρχε το παμπάλαιο λεωφορείο του Κατρή και μόλις άρχιζαν οι ανηφοριές του δρόμου ο Λουκάς Γιακέττας στεκότανε στο καπώ του λεοφωρείου με μια κολώνα πάγου επάνω στην ταλαίπωρη μηχανή. Τότε που ο θερισμός και το αλώνισμα ήταν κοπιαστικός, μα είχε αντάλλαγμα τη πανηγυριώτική συμμετοχή και τη λαχτάρα της σοδειάς, που θα έφερνε χρήμα στην οικογένεια. Το ίδιο - και καλύτερο - στη συγκομιδή της ελιάς και της παραγωγής του λαδιού. Τότε που το άλογο, το μουλάρι ή το γαϊδούρι αποτελούσε τον αγαπημένο σύντροφο σε κάθε επίπονη δουλειά. Τότε που ανεβαίναμε στο βουνό για να κόψουμε ξύλα, για τις ανάγκες του φούρνου και του τζακιού το χειμώνα. Τότε που τα κατώγια των σπιτιών μοσχοβολούσαν από τις αποθηκευμένες προμήθειες σε στάρι, αλεύρι, κρασί, πετιμέζι, χαμομήλι, ρίγανη, δαφνόφυλλα, τσάι του βουνού, τυριά, κρεμμύδια, ρόδια, σκόρδα, τραχανά, ξεραμένα σύκα, σταφίδα και πιπεριές, χυλοπίττες, μύγδαλα και καρύδια. Ένα μικρό μπακάλικο. Από αυτό το μπακάλικο δίνανε στους επισκέπτες ένα ταγάρι ή καλάθι με καλούδια για τους πρωτευουσιάνους. Τότε που στην αυλή υπήρχε ο φούρνος για το ψήσιμο του βδομαδιάτικου ψωμιου και των φαγητών. Ταυτόχρονα και μια κατσίκα και μια-δυο κότες,, για επάρκεια σε γάλα και αυγά. Τα κοντινά περιβόλια του χωριού πρόσφεραν όλων των ειδών τα λαχανικά: πιπεριές, ντομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες, πεπόνια, καρπούζια, δυόσμο, άνιθο και μαϊντανό. Τότε που στα πανηγύρια του Αη Λιά και της Αγίας Παρασκευής είχαν τους Κορωνίτες μουσικούς να ξεσηκώνουν τους χορευτές.
Τὀτε που όλα {με ελάχιστες εξαιρέσεις) ήσαν συντροφικά και αλληλέγγυα
Καλό ταξίδι Θανάση. Και μην πείς στους Κορωνίτες του ουρανού για τη σημερινή εγκατάλειψη του χωριού, που το κατοικούν λίγοι ρομαντικοί υπερήλικες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου